Przetoka odbytu przyczyny

Przetoka odbytu nawroty

Przetoka okołoodbytnicza to schorzenie chirurgiczne tworzące kanał. Przetoka może mieć przebieg prosty, kręty, jednotorowy lub rozwidlony, z jednym lub wieloma otworami zewnętrznymi skórnymi. Otwory skórne zazwyczaj lokalizują się w okolicy odbytu, jednak mogą być również umiejscowione nad kością guziczną, na pośladkach lub rzadziej nawet w pachwinach.

Podczas badania pacjenta można więc zauważyć ujście zewnętrze przetoki w okolicy odbytu, niekiedy z cechami zapalenia okolicznych tkanek i widocznym wydobywaniem się z przetoki treści. Możliwe jest również wyczucie wałkowatego zgrubienia odpowiadającego przebiegowi przetoki. Przy badaniu przezodbytniczym lekarz może wyczuć kanał podskórny wiodący do odbytu oraz ujście wewnętrzne przetoki w jednej z krypt pod postacią twardego zagłębienia.

 

Objawy przetoki okołoodbytniczej:

Przebycie ropnia okołoodbytowego;

Okresowy wyciek treści surowiczo-ropnej lub kałowo-ropnej, z ujścia zewnętrznego przetoki- szczególnie podczas lub po defekacji;

Obecność wyczuwalnego guzka lub stwardnienia w okolicy odbytu i sączenie się z niego surowiczej treści;

Zabrudzenia bielizny treścią z guzka lub treścią kałową;

Ból w okolicy odbytu, szczególnie podczas defekacji i siedzenia;

Świąd i uczucie dyskomfortu okolicy odbytu;

Nawracające ropnie odbytu.

 

Przetoka okołoodbytnicza przyczyny:

W literaturze medycznej za najczęstszą przyczynę powstawania przetok podaje się występowanie ropnia odbytu (przetoka występuje u 30-60% pacjentów dotkniętych tym schorzeniem). Mechanizm powstawania przetoki polega w tym przypadku na przewlekłym zakażeniu gruczołów odbytowych i szerzeniu się zakażenia na otaczające tkanki kanału odbytu i odbytnicy, za czym idzie samoistne przebicie się ropnia. W wyniku zakażenia tworzy się patologiczny kanał wyściełany ziarniną (tkanką powstającą w wyniku gojenia się ran), czyli przetoka.

Za podstawowy prekursor przetoki odbytu uważa się infekcję bakteryjną gruczołów odbytu. Inne przyczyny to przede wszystkim choroby zapalne jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wszelkie stany obniżenia odporności związane m.in. z infekcją wirusem HIV, przyjmowaniem leków immunosupresyjnych, ciała obce, urazy.

 

Nawroty przetoki i powtórne operacje

Mimo, że zawsze w powstawaniu lub rozprzestrzenianiu się przetoki biorą udział bakterie, niewiele uwagi poświęca się w procesie leczenia patogenom bakteryjnym, a podstawowym leczeniem choroby jest postępowanie chirurgiczne. Pomija się znaczenie leczenia bakteryjnej infekcji kryptowej a nawet próbę jej zidentyfikowania. Dlatego przetoki, które są bardzo uciążliwym i wstydliwym schorzeniem, często nawracają, a niektóre osoby muszą być operowane wielokrotnie. Dzieje się tak dlatego, że czynnik bakteryjny wywołujący przetokę często pozostaje nadal w organizmie i po zoperowaniu się ona odnawia w szybkim lub dalszym okresie. Często podawany po operacji jest antybiotyk o szerokim spektrum działania, ale część bakterii odpowiedzialnych za przetoki jest niestety odporna na stosowane antybiotyki.

Jakie patogeny najczęściej były wykrywane w przetokach, które poddano wnikliwym badaniom?

W przetokach wykrywano:

Paciorkowce (Streptococcus α-zieleniejące, Streptococcus anginosus, Streptococcus parasanguinis, Streptococcus salivarius, Streptococcus mitis);

Prątki Mycobacterium (Gruźlicę);

Promienicę (bakterie Actinomyces; np. Actinomyces odontolyticus, Actinomyces turicensis);

Mieszany wzrost gatunków Actinomyces, najczęściej izolowanym podtypem był Actinomyces turicensis, Actinomyces neuii, Actinomyces meyeri, Actinomyces israeli);

Ziarniniak weneryczny pachwin (haemophilus ducrei);

Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus);

Bacteroides spp. (Parabacteroides distasonis, Parabacteroides merdae);

Propionibacterium granulosum, Propionibacterium acnes;

Peptoniphilus asaccharolyticus;

Parvimonas micra;

Veillonella;

Anaerococcus prevotii;

Clostridium bifermentans;

Fusobacterium nucleatum;

Część powyższych infekcji może być przenoszonych w trakcie stosunku płciowego, w tym analnego, waginalnego, oralnego, gdyż są transportowane przez ślinę i śluz. Zakaźnym może być więc także lizanie. Istotnym czynnikiem ryzyka przetok jest więc także aktywność seksualna i liczba partnerów. Dlatego szczególnie narażeni są homoseksulaiści, u których relatywnie częściej występuje szczelina odbytu, hemoroidy i przetoki odbytu. Ma to związek z liczbą partnerów, która u gejów jest wielokrotnie większa niż u osób heteroseksualnych. Niektórzy mają kilku partnerów dziennie i ryzyko przeniesienia tych bakterii diametralnie wówczas wzrasta.

Do innych przyczyn powstawania przetok odbytu zalicza się:

Występowanie szczelin odbytu;

Powikłania po zabiegach proktologicznych i urazach okolicy odbytu;

Operacje ginekologiczne;

Zapalenie gruczołów potowych skóry w okolicy odbytu;

Nisko położone torbiele włosowe;

Zapalenia okostnej kości krzyżowej, guzicznej lub kulszowej;

Zakrzepowo zmienione żylaki odbytu;

Nowotwory okolicy odbytu i odbytnicy;

Warto zaznaczyć, że u 10% pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna, obejmującą tylko jelito cienkie, stwierdza się nawrotowe przetoki i szczeliny, dlatego ważne jest, aby uwzględnić możliwość występowania choroby Crohna, która jest chorobą autoimmunologiczną, u wszystkich pacjentów z nawrotową przetoką odbytu lub zakażeniem opornym na leczenie. U osób z Choroba Crohna często wykrywa się też z kolei boreliozę I infekcje wirusami HHV, w tym głownie EBV, warto więc śledzić ten możliwy związek przyczynowo skutkowy.

 

Wiele wymienionych przyczyn bakteryjnych przetoki i szczeliny odbytu jest trudna w diagnostyce i zakażenia nie są wykrywane, a jak nie są wykrywane nie mogą być leczone, dlatego najczęściej leczenie przetoki ogranicza się jedynie do operacji lub zabiegu chirurgicznego. Pękająca szczelina odbytu leczona jest zazwyczaj maściami, skraje przypadki mogą być operowane, co jest bolesne.

 

Biorezonas przy nawracającej szczelinie odbytu oraz przetoce okołoodbytniczej.

Specjalnie dla naszej Przychodni został stworzony biorezonas wspierający dla osób z tymi problemami, które już wcześniej były poddawane zabiegom chirurgicznym. Zabiegi biorezonansem należy poprzedzić wykonaniem testu energetycznego sygnatur wymienionych możliwych obciążeń inicjujących tworzenie przetok. Nasza Przychodnia ma pozytywne doświadczenia z takimi przypadkami, szczególnie w grupach szczególnego ryzyka przy nawrotach pękających szczelin odbytu i przetokach (geje, osoby po zabiegach ginekologicznych i proktologicznych). Dobrym momentem na rozpoczęcie biorezonansu jest niedawne chirurgiczne poddanie zabiegowi przetoki lub szczeliny, czy niedawno przeprowadzona skutecznie operacja. Gdzie rana po zabiegu jest czysta lub już się właśnie zagoiła.

 

Zapytaj o energetyczny Test biorezonansowy przy nawracającej szczelinie odbytu oraz przetoce i o możliwości zabiegów biorezonansem. Zabiegom tego typu tym nie mogą być poddawane osoby po chorobie nowotworowej lub z aktywną chorobą nowotworową, które muszą korzystać wyłącznie z konsultacji u onkologa.